Zasadność łącznego rozpatrywania człowieka

Zasadność łącznego rozpatrywania człowieka i pracy w przedsiębiorstwie powinna znaleźć odzwierciedlenie w poszerzeniu kontekstu funkcji personalnej. Takiego właśnie podejścia można się dopatrzyć u T. Oleksyna, który podejmuje próbę łącznego ujęcia, w ramach systemu zarządzania potencjałem pracy, funkcji dotyczących zarówno pracownika, jak i samej pracy .

W niniejszym opracowaniu owo łączne ujęcie znalazło odzwierciedlenie w „przywołaniu” szeroko pojętego gospodarowania, będącego wyrazem określonego kształtowania potencjału ludzkiego, a przy tym dysponowania nim zgodnie z zasadą racjonalnego działania. Przebiega ono poprzez rozłożenie w czasie wyodrębnionych zbiorów działań. Elementy tych zbiorów (zwanych także składowymi bądź podobszarami), mogą być ujmowane w sposób bardziej lub mniej szczegółowy. Takim zbiorem działań jest tutaj m.in. funkcja personalna, której elementy rzeczowe (rodzajowe) są wyrazem jej przedmiotowego zakresu.

W opracowaniu podjęto próbę określenia pozostałych zbiorów działań wyodręb-nionych w obszarze gospodarowania potencjałem ludzkim, mających „dopełniać” funkcję personalną, jak i dokonania wewnętrznej systematyzacji ich elementów.

Wskazano także na zasadność konsekwentnego rozpatrywania tego obszaru nie tylko poprzez pryzmat jego elementów rzeczowych, ale i funkcji zarządzania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>