Układ sytuacyjny

Poznawczej. Przyswojenie pewnej niezbędnej wiedzy ułatwiającej kształtowanie umiejętności analizy faktów i procesów zachodzących w otoczeniu, wykorzystywanie własnych zdolności intelektualnych do budowy programów działania w sensie przystosowania i kreowania nowej rzeczywistości, komu-nikowanie się z innymi i dyskutowanie o problemach etycznych, kulturowych

i społecznych tak, by wywierać na nich wpływ. W miarę upływu czasu i przeznaczania na szkolnictwo coraz większych środków następowało nie tylko rozszerzanie się zakresu (stopy skolaryzacji), ale i rozbudowa systemu szkolnego, zmieniał się też zakres i znaczenie poszczególnych funkcji. Wymienione wyżej funkcje nie występowały i nie występują oddzielnie, często nakładają się, ich znaczenie w różnych etapach edukacji jest inne, odmiennie akcentują ich wagę poszczególne podmioty edukacyjne, zmienia się forma ich realizacji. Znajdowało to wyraz w rozbudowie oraz postępującym zróżnicowaniu systemów szkolnych – w wyodrębnianiu typów szkół (zawodowych, techników i liceów) i jeszcze wyraźniejszej dywersyfikacji szkół policealnych

i wyższych. Układ sytuacyjny i jego odczytanie przez podmioty kształtujące i realizujące politykę edukacyjną powoduje, że poszczególne elementy zyskują na znaczeniu, wymagają zmian czy modyfikacji. Dotyczy to m. in. takich spraw, jak równanie szans eduka-cyjnych w układzie płci, zdrowia, zdolności, miejsca zamieszkania, zawodowym, majątkowym itp. Jak daleko i jakim kosztem można te zmiany realizować, zależy nie tylko od kontekstu ekonomicznego, ale i ideologicznego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>