Rządzący w Polsce

Rządzący w Polsce zdają się kierować zasadą, że zysk nie jest podstawowym celem biznesu, co odpowiada charakteryzowanemu uprzednio europejskiemu podejściu do przedsiębiorczości organizacyjnej. Takie podejście ma uzasadniać dotacje do dużych przedsiębiorstw, które w przeszłości stanowiły własność państwa bądź wciąż, choćby w części, taką własność stanowią. Ale takie działanie redystrybucyjne, w którym zabiera się jednym i przekazuje drugim – nie znajduje ogólnospołecznego zrozumienia. Wyrażana jest opinia, przypominająca jedną z amerykańskich formuł wzrostu, że państwo nie może jedną ręką dawać, a drugą zabierać. W Polsce istnieje zatem dwojaki sposób rozumienia przedsiębiorczości organizacyjnej i

indywidualnej. Jedni przyjmują, że przedsiębiorczości musi towarzyszyć pewne społeczne posłannictwo, a inni argumentują, że dążenie do zysku, stanowiące miarę efektywności gospodarowania w wolnej gospodarce, nie może być traktowane jako wątpliwe moralnie. Osiąganie zysku oznacza bowiem, że rezultaty działania są w pieniężnym wymiarze większe od poniesionych nakładów. Dzięki temu gospodarujący osiąga nadwyżkę (właśnie zysk), którą może przeznaczyć na poprawę warunków swojego życia albo na rozwój przedsiębiorstwa, tworząc nowe miejsca pracy. Przeciwieństwem zysku jest strata ponoszona przez przedsiębiorstwo. Oznacza to, że żyje ono kosztem swojego otoczenia: nie płaci podatków, narusza zobowiązania wobec dostawców itp. Narastanie strat w przedsiębiorstwie zagraża jego istnieniu, a więc miejscom pracy. W związku z tym postuluje się, że zamiast potępiać dążenie do zysku, należy chyba raczej z moralną dezaprobatą podchodzić do działań, które prowadzą do jego przeciwieństwa – strat w przedsiębiorstwie .

Polski model HRM w swoim zasadniczym zarysie nie odbiega od modelu europejskiego, gdyż w jego ksztahowaniu uwidacznia się znaczna rola państwa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>