Rola edukacji w formowaniu kapitału ludzkiego

Pojęcie kapitału ludzkiego ukształtowało się wyraźnie dopiero w początkach lat sześćdziesiątych, kiedy zaczęto je wyraźnie wiązać z inwestycjami, które ludzie czynią w samych siebie poprzez edukację, zdobywanie umiejętności czy inne działania owocujące w przyszłości wyższą wydajnością pracy i wyższymi docho-

dami . Pojawienie się i rozpowszechnienie koncepcji kapitału miało wpływ nie tylko na analizę ekonomiczną efektów kształcenia, ale przyczyniło się też do lepszego wy-jaśniania zmian w sytuacji na rynku pracy, migracji, zmian w strukturze wynagrodzeń, wydatkach na zdrowie itd. Istotne okazało się zwłaszcza, że jakość procesu kształcenia jest wyraźnie powiązana z ponoszonymi nakładami (chodzi o nakłady pracy uczącego się, jego rodziny), a nie tylko z kosztami instytucjonalnymi .

Przełożenie zmian w systemie edukacyjnym na formowanie kapitału ludzkiego, na jakość pracy nie było przez długi czas dostrzegane (pomimo, że doceniano konieczność nabywania umiejętności zawodowych poprzez przyuczenie, np. w systemie nie-mieckim). Pierwsze badania związków pomiędzy inwestycjami w kształcenie a wzro-stem gospodarczym dotyczyły zależności czasu poświęconego na kształcenie (lata spędzone w szkole) z uzyskiwanymi dochodami traktowanymi jako świadectwo wy-ższej wydajności pracy. Kwestia takiego pomiaru kapitału ludzkiego budziła kontro-wersje – zwłaszcza co do przyjęcia czasu edukacji jako jedynej podstawy wyceny. W dyskusjach wskazywano na konieczność uwzględniania m.in. rosnących kosztów kształcenia na wyższych poziomach i znaczenia selekcji w doborze do niektórych form edukacji. Nieco późniejsze badania dotyczyły prób określenia udziału zmian w wykształceniu (kapitału edukacyjnego) we wzroście gospodarczym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>