Regulacja rynku pracy versus deregulacja

Zmierzenie stopnia regulacji rynku pracy jest trudne, gdyż brakuje obiektywnych i wymiernych kryteriów. Niemniej podejmowane są próby takiego pomiaru oparte na miernikach syntetycznych, uwzględniających pewne cechy kwalitatywne rynku pracy. Tego typu metody opracowują eksperci OECD i wykorzystują je do porównań międzynarodowych (tab. 1).

Stopień regulacji rynku pracy badają też eksperci Banku Światowego, którzy do określenia stopnia sztywności rynku pracy wykorzystują następujące mierniki :

wskaźnik uzwiązkowienia i odsetek pracowników objętych zbiorowymi układami pracy (coverage), o wskaźnik elastyczności prawnej ochrony stosunku pracy (EPL),

wskaźnik obciążenia podatkowego kosztów pracy, czyli tzw. klin podatkowy, skalę i efektywność wydatków na przeciwdziałanie bezrobociu i ustawodawstwo dotyczące płacy minimalnej.

Gorsza sytuacja na europejskich rynkach pracy w porównaniu z USA doprowadziła na początku lat 80. do zmian w priorytetach polityki gospodarczej i wzrostu znaczenia zwolenników deregulacji rynku pracy. Ci ostatni wskazywali na konieczność zwiększenia swobody podmiotów gospodarczych i ograniczenia państwowej regulacji w dziedzinie zbiorowych stosunków pracy w celu zwiększenia elastyczności lynków pracy. Ich zdaniem historycznie ukształtowana infrastruktura rynku pracy, tzn. przepisy dotyczące płac, czasu pracy i ochrony stosunku pracy, utrudnia elastyczne dostosowywanie się rozmiarów zatrudnienia do zmieniającej się sytuacji gospodarczej oraz powoduje bezrobocie strukturalne i przyczynia się do wzrostu kosztów pracy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>