Przedsiębiorczość indywidualna

Tak więc, jak twierdzi Ch. Woodruffe , kompetencja pozostaje w swojej istocie wygodnym określeniem zachowali ludzi. Kompetencje (zarówno „miękkie” – odnoszące się do takich cech, jak kreatywność i wrażliwość, jak i „twarde”, np. umiejętności planowania i organizowania) są tylko określeniem opisującym zachowania. Ludzie zachowują się kreatywnie, mają nowe pomysły, a więc wiemy, że są kreatywni. Za Ch. Woodruffem można więc stwierdzić, że kompetencje określają pożądane zachowania, a przypisane im nagłówki stanowią zwięzłe określenie wszystkich powiązanych ze sobą zachowań. Dobitnie pokazuje to definicja przyjęta przez American Compensation Association, według której kompetencje to indywidualne zachowania nastawione na wyniki, które są obserwowalne, mierzalne i krytyczne dla osiągnięcia wyników indywidualnych lub organizacyjnych .

Przedsiębiorczość indywidualna, wyrażająca się poprzez zachowania, jest funkcją motywacji do zachowania przedsiębiorczego, cech osobowości sprzyjających przedsiębiorczości, działań przedsiębiorczych oraz wiedzy interdyscyplinarnej ułatwiającej te działania .

Ażeby zrozumieć lub przewidzieć wyniki pracownika, należy zdefiniować kompe-tencje językiem zachowań. Podobnie jest w przypadku przedsiębiorczości. Mówimy o kimś, że jest przedsiębiorczy, jeżeli wykazuje przedsiębiorcze zachowania. Te zachowa-nia są przejawem zaistnienia określonych kompetencji, wykorzystania określonych cech w działaniu. Wyodrębnienie osobnej kompetencji o nazwie „przedsiębiorczość” może okazać się trudne lub niemożliwe, gdyż zestaw zachowań przedsiębiorczych jest bardzo szeroki i zróżnicowany. W prawie wszystkich definicjach przedsiębiorczości panuje zgoda co do tego, że osoby wykazujące zachowania przedsiębiorcze:

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>