Kompetencje

Woodruffe twierdzi, że obszary kompetencji są bardzo konkretne, gdyż są tworzone za pomocą metodologii opartej na analizie funkcji pracy. Celem analizy funkcjonalnej jest odpowiedź na pytanie: co robią wykonawcy pracy i w czym muszą być kompetentni? Z drugiej strony, analiza przebiega w kierunku przeanalizowania specyficznych typów zachowania, które są zgrupowane w obrębie danej kompetencji. Jakakolwiek z precyzyjnych technik byłaby wykorzystywana do pomocy w identyfikacji kompetencji, to celem jej jest zawsze zdefiniowanie w odpowiednich wymiarach zachowania wysokiej klasy wykonawcy.

Z powyższego rozumowania wynika, iż kompetencje mogą być wyrażone jako: zachowania, jakie człowiek prezentuje, aby być uznanym za kompetentnego wyrażenie minimalnych standardów niezbędnych do bycia kompetentnym.

Kolejnym źródłem informacji niezbędnym do identyfikacji kompetencji jest or-ganizacja. Kompetencje mogą być również używane do opisania wyjątkowych możliwości całej organizacji za pomocą jej mocnych punktów. Sukces organizacji przestał być wyłącznie funkcją umiejętnego lokowania i wykorzystywania kapitału. Wśród praktyków umacnia się przekonanie, że przewagę konkurencyjną uzyskuje się dzięki unikalnym rozwiązaniom, które w danym przedsiębiorstwie są uznawane za zasób strategiczny. To właśnie posiadane przez przedsiębiorstwo kompetencje pozwalają stworzyć ludziom odpowiednie warunki, sprzyjające efektywnym działaniom. Prekursorami tego podejścia byli Hamel i Prahalad , którzy w 1989 r. wprowadzili pojęcie „kluczowych kompetencji”. Pojęcie to było odpowiedzią na nowe wyzwania wobec organizacji dla przetrwania batalii współzawodnictwa z innymi. W swoim artykule Strategie Intent autorzy zwracają uwagę na to, że strategia biznesowa oparta na naśladowaniu i powielaniu rozwiązań, zarówno najlepszych firm, jak i konkurencji, nigdy nie daje prawdziwych korzyści. Konkurencja może zawsze wprowadzić nowsze i lepsze rozwiązania. Nawiązując do powyższego, twierdzą, że „strategiczna kompetencja” jest przeciwieństwem „strategicznego planowania”. Planowanie zakłada ustalenie norm i reguł dla ustanowienia pewnej strategii, natomiast kompetencja odnosi się do ambicji, sposobów myślenia i potrzeby bycia najlepszym. Myślenie w kategoriach kompetencji jest myśleniem odkrywcy, który ma wolę, aby przetrwać i wygrać. Takie podejście dało obraz biznesu, który nieustannie wyznacza nowe wyzwania i odradza się dzięki czerpaniu zysków ze współzawodnictwa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>